De warming-up zit erop!

In 5,5 maanden tijd 10.000 km gefietst door Alaska, Canada en de VS. Hoe hebben wij deze eerste fase als wereldfietsers ervaren?
Na een reisonderbreking van 3,5 week wegens familie omstandigheden pakken we de draad weer op en zetten we onze reis voort vanaf Ensenada (Baja California, Mexico). Onze fietsen staan in de startblokken en wij gaan opnieuw de uitdaging aan om de wereld te ontdekken. Latijns-Amerika, een andere wereld? Een goede wereldfietsvriend van ons zei: nu begint het echte fietsen! Wij denken dat hij gelijk heeft, de eerste 10.000 km zien ook wij als ‘infietsen’, zowel geestelijk als lichamelijk!

BRANDENDE LEZERSVRAGEN
In de afgelopen maanden hebben lezers diverse vragen aan ons gesteld. Wij willen jullie daar graag antwoorden op geven.

Waarom zijn jullie in Alaska gestart?
Fietsvrienden hebben ons ‘gek’ gemaakt! Als er iets is, dat we niet zouden moeten missen, is het Alaska! We wilden in eerste instantie in Canada starten, maar na het horen van prachtige verhalen en het zien van adembenemende foto’s was de keus niet moeilijk! Bovendien is de maand mei de meest perfecte maand om in Alaska te starten!

Hebben jullie een gedetailleerde planning?
De belangrijkste planning is dat je met de klimaten meereist. Dat vergt wat studie, maar als je het goed uitzoekt, is de kans groot dat je steeds in mooi/aangenaam weer fietst. Natuurlijk komt het niet altijd perfect uit en je heb je te maken met locale weersomstandigheden. Maar wie wil er nu in de winter in Alaska fietsen of in de regentijd in de tropen? En dan reist de vraag welke landen wil je sowieso zien? De rest van de planning kun je onderweg invullen. Het geeft je bovendien de ruimte om af te wijken en te luisteren naar de plaatselijke adviezen. Hoe ver je kunt komen is ook uit te rekenen, want je weet hoeveel kilometers je per maand ongeveer kunt afleggen.

Hebben jullie bewust een ‘mentale’ route gekozen?
Jazeker! Een wereldreis maken per fiets vraagt niet alleen een materiele voorbereiding, maar ook een geestelijke. De stap van een huiselijk en werkend bestaan naar een zwervende levensstijl is groot. Wij zijn ervan overtuigt, dat het vele voordelen heeft om jezelf de ruimte te geven om te acclamatiseren. Starten in een Westers land is eenvoudiger omdat je de taal spreekt, je bent min of meer bekend met de cultuur en het klimaat vertoont geen extremen. Het doet vertrouwd aan en daardoor kweek je nog meer zelfvertrouwen dan je al had! Naast deze mentale reden, zijn deze landen sowieso het bezoeken waard, ook dat speelt natuurlijk een rol.

Zijn jullie ziek geweest?
Gerrit: nee, geen enkele dag. Alleen een zere duim door een val van mijn fiets vanwege honden, die mij achtervolgden.
Jeannettte: 2 nachten migraine, de volgende dag weer topfit. De snelheid van het herstellen ging wonderbaarlijk snel.
Algemene gezondheidstoestand: wij hebben ons lichamelijk en geestelijk nog nooit zo sterk gevoeld!

Voel je je nu anders dan thuis, nu je op wereldreis bent?
Gerrit: veel meer ontspannen en uitgeslapen, maar ik heb nog steeds tijd te kort!
Jeannette: nog gelukkiger, relaxter, regelmatig voel ik me in flow (optimal geluksgevoel wanneer je je volledig kunt concentreren op 1 ding/iets/mens), bv. Als je een waanzinnig mooi landschap binnenfietst, interessante inspirerende mensen ontmoet of het samen bijzonder leuk hebt. OF omdat ik het wel stoer vind dat ik dit doe.

Vind je dat iedereen een wereldreis zou moeten maken?
Gerrit: nee. Alleen degene, die daar een sterke behoefte aan heeft en dat ontzettend graag wil meemaken.
Jeannette: ja, ik vind dat iedereen op reis zou moeten gaan. Ik zie een wereldreis niet alleen maar als een fysieke reis. Je kunt ook een geestelijke wereldreis maken. Wel vind ik dat ieder mens zich nog steeds kan en zou moeten ontwikkelen. Voor de een is dat een wereldreis, voor de ander een zoektocht naar zichzelf en voor weer anderen een carriere. Een mens is van nature liever lui dan moe en dat doet de geest en het lichaam niet altijd goed.

Wat leer je allemaal op reis?
Gerrit: kennis van de natuur krijgen, leren van andere culturen, je beleving is veel sterker.
Jeannette: met weinig gelukkig zijn, op jezelf aangewezen zijn, sterke ontwikkeling van je zintuigen, afstand nemen leidt tot betere inzichten, relativeren en improviseren, hoe belangrijk familieleden en vrienden echt voor je zijn en dat je meer kunt dan je zelf denkt.

Hebben jullie al eens echt afgezien lichamelijk en/of geestelijk?
Gerrit: nee.
Jeannette: een klein beetje. Ik fietste een stijle gravelheuvel op en naar mijn idée zat alles tegen die dag. Een combinatie van: ik heb helemaaaal geen zin in fietsen, een stijle heuvel, vrouwelijke feestmaand, chagrijnigheid en het op dat moment vreselijk missen van enkele familieleden en zeer waardevolle vrienden leidde ertoe dat ik blokkeerde. Ik kwam de heuvel NIET op. Gerrit heeft me toen 3 keer geschoven. Met een brok in mijn keel en jankneigingen ben ik toch bovengekomen. De volgende dag heb ik hetzelfde stuk fluitend afgelegd... Een rare gewaarwording, ik zie het als een verrijking aan ervaring.

Wat mis je het meest?
Gerrit:
Mensen: mijn moeder en andere familieleden
Materiel: niks
Geestelijk: niks
Sportief: tafeltennis
Culinair: Erdinger bier, boerenkool
Jeannette:
Mensen: moeder natuurlijk! Broer en zus met hun geweldige aanhang. En dan een klein aantal zeer bijzondere vrienden.
Materieel: inspirerende boeken
Geestelijk: lekker uit eten met vrienden (o.a. vrouwenpraat en/of mannenpraat).
Sportief: mountainbiken met zus en vriendin
Culinair: Drentse metworst, haring met uitjes, kaas

Wat missen jullie niet?
Gerrit: werk, afwassen, Nederlands nieuws
Jeannette: werk, huiselijke taken, ons huis

Hoe is het om 24 uur bij elkaar te zijn?
Gerrit: zijn we niet, Jeannette fietst 25 meter achter mij! En aangezien we 6-7 uur per dag op de fiets zitten, heb ik de tijd aan mezelf. We eten, drinken en slapen alleen samen.
Jeannette: ik fiets bewust 25 meter achter Gerrit aan, lekker de ruimte voor vrije gedachten, een soort remi-alleen-op-de-wereld-gevoel, heerlijk! En als ik geen zin heb om tegen Gerrit aan te kijken, fiets ik voorop! Dus eigenlijk zijn we niet voordurend bij elkaar, fysiek wel, maar geestelijk niet.

Hoe verloopt de communicatie met het thuisfront?
De website is ons algemeen communicatiemiddel. Ook bedoeld om voor jezelf bepaalde belevenissen vast te leggen. Daarnaast houden we een dagboek bij. Voor persoonlijke contactmomenten gebruiken we veelvuldig het e-mailen. Telefoneren doen we ook regelmatig, even de stem horen van een dierbare is erg aangenaam.
Het hele internetgebeuren/e-mailen maakt het contact gemakkelijk en soms zelfs intenser.

Welke taakverdeling houden jullie erop na?
Gerrit: Jeannette doet de afwas en ik de rest!
Jeannette: was het maar waar! Je ontwikkelt inderdaad een soort systeem. We hebben een hele lijst gemaakt, zodat alles precies op de weegschaal komt en die werken we dan elke dag af, we hebben ook een week- en maandplanning… haha…. Neen, het gaat als volgt:
Gerrit: koken, fietstechniek en Jeannette ontlasten qua gewicht op de fiets, assisteren bij in- en uitpakken tassen, vuur maken, statistieken bijhouden.
Jeannette: emotioneel helpen met tent op te zetten, afwassen (en daar heb ik al zo’n hekel aan, 2 borden, 2 vorken en 2 pannen), binnenstentarchitectuur, voorwerk voor het koken, grootste gedeelte van de communicatie, oftewel met iedereen kwekken, mailen en verhaaltjes schrijven voor de website.

Wat eten en drinken jullie onderweg?
Wat drinken betreft: we hebben altijd de keuze uit water, thee, koffie, thee en chocolademelk. Soms drinken we frisdrank.
Wat eten betreft: Gerrit kookt altijd op de benzinebrander. Het voordeel hiervan is, dat je overal benzine kunt tanken en dus altijd kunt koken. We eten anders dan thuis. Minder vlees, minder zoetigheid, veel noten, veel pasta. Soms kun je niet alles verkrijgen. In Alaska hebben we veel blikvoer gegeten, maar als we een ‘normale’ supermarkt tegenkomen eten we veel fruit en verse groenten. Omdat niet alles lang houdbaar is, eten we op rustdagen uitgebreider en lekkerder dan op doorreisdagen. Melk en muesli eten we ook veel, want luchtbrood smaakt niet echt geweldig. En we eten VEEL! Dat deden we thuis ook al, maar nu nog meer, wat dat betreft zijn we echte ‘slootgravers’.

Hoe lang duurt het in- en uitpakken en blijft dat leuk?
Het duurt ongeveer 1 uur om alles in te pakken en te ontbijten. Bij een uitgebreid ontbijt duurt het 1 uur 20 min. Uitpakken gaat veel sneller, nl. zo’n 30 minuten. Soms heb je inderdaad geen zin, maar het hoort er gewoon bij en is een soort gewoonte geworden.

Ontvang je nog steeds veel mails of loopt het af zoals bij bv. een verhuizing het geval is?
We ontvangen heel wat e-mails, veel van familie, beste vrienden, kennissen en collega’s. Daarnaast regelmatig iets uit onverwachtse hoek. Familie, vrienden en enkele trouwe fans blijven vrij regelmatig contact houden. Bij kennissen en collega’s zijn de contacten wisselend. Sommigen, waar je veel omgang mee had, hebben nog nooit iets laten horen. Enkelen, waar je het niet van verwacht mailen opeens. Het is vergelijkbaar met een verhuizing, en soms geldt de spreuk: uit het beeld, uit het hart. Soms is dat teleurstellend. Aan de andere kant maak je vele nieuwe vrienden. In het begin ben je een beetje een attractie. Na verloop van tijd interesseren mensen zich of specifiek voor je reis, dat is heel erg leuk. Het allermooiste is en blijft het contact met personen die een grote mate van empathie en respect hebben voor jou en wat je doet. Dat zijn je beste vrienden, je familie en af en toe ook een onverwachte kennis. Het grappige is ook, dat als je zo’n reis te maken, er een natuurlijk selectie plaatsvindt van de mensen die het contact blijven volhouden….

Wat voor invloed heeft jullie reis op jullie thuisomgeving gehad?
Gerrit: mijn tafeltennisteam is uit elkaar gevallen. Het grootse jaarlijkse tafeltennistoernooi is onder nieuw management gekomen. Dat zijn de praktische zaken.We hadden niet verwacht dat onze reisinspiratie anderen erg zou beinvloeden. Het gaat vooral om het feit dat wij de dingen doen die we echt willen doen. Dat spreekt anderen ook aan.
Jeannette: sinds we hebben verteld dat we op wereldfietstocht gaan merk je, dat dat reacties oplevert, die heel verschillend zijn. Mensen met een wereldse blik, echte vrienden en jonge mensen vinden het geweldig. Ze zien niet zoveel obstakels. Dan is er een categorie die aan het idée moet wennen en het steeds leuker gaat vinden, naarmate je meer uitlegd over het hoe en waarom. En dan heb je een categorie mensen, die misschien wel wat jaloers zijn of het gewoonweg niet begrijpen. Invloed op je menselijke omgeving heeft het zeker. Mentaal gezien is het niet eenvoudig om op reis te gaan, als je je omgeving moet ‘achterlaten’. Ook is het materieel gezien voor sommigen onvoorstelbaar, omdat je '‘alle schepen achter je verbrand”. Vreemd, want de schepen zijn alleen maar materiele zaken… Voor mij geldt: als iemand iets doet waardoor hij/zij gelukkig wordt of nog gelukkiger wordt, maakt het niet uit wat dat is.
Toch is het overgrote deel van de mensen zeer positief. En als wij met ons voornemen anderen kunnen inspireren tot een mooier leven, omdat hij/zij nu toch DE stap durft te nemen, is dat een geweldige bijkomstigheid.

Ben je wel eens bang?
Gerrit: ja, als honden achter mij aanrennen.
Jeannette: ja, beren, beren en beren. Ik slaap weinig uurtjes in de bush…

Ben je het fietsen wel eens zat?
Gerrit: tot nu toe nog niet. Ik zie echter wel uit naar rustdagen.
Jeannette: ja, als we dagenlang gefietst hebben (10 bv.) en dan de hele dag door. Ik heb een sterke behoefte aan af en toe rust om lichamelijk en geestelijk alles even te verwerken. Schrijven is voor mijn een fantastische uitlaatklep, maar ik heb daar wel tijd voor nodig en als je veel te moe bent, kom je er niet toe. 80 km per dag is voor mij een perfecte afstand.

Heb je nog wensen voor de toekomst?
Gerrit: gezond blijven, tropische vissen zien, mooi bruin worden.
Jeannette: gezond blijven, geestelijk en lichamelijk. Iets voor de wereld te betekenen, ik weet alleen nog niet wat.

Hebben jullie al een project gevonden voor Stichting Klein Verzet?
Nee, dat is op dit moment nog niet aan de orde. In deze Westerse landen is het steunen van een onderwijsproject mogelijk, maar er zijn gebieden en landen die het harder nodig hebben. We vinden ongetwijfeld iets onderweg.

Is het fietsen fysiek of geestelijk zwaarder?
Gerrit: ik heb nog niet echt afgezien, moeilijk te zeggen.
Jeannette: ik denk als het erop aan komt, de geest om de hoek kijken. Dat is bij topsporters ook zo. De geest maakt het verschil, het uithoudingsvermogen is er, het doorzettingsvermogen is mentaal. Ervaring heb ik er niet veel mee. Dat zal ongetwijfeld nog komen. Een goede fietsvriendin zei: fietsen doe je met je hoofd, nou dat lijkt me erg raar toch? Maar de diepere betekenis is duidelijk!

Hoe lang houden jullie het nog vol om te reizen?
Gerrit: zoals het nu gaat, houden we ons plan vol.
Jeannette: mee eens.

Wordt je wel eens reismoe?
Allebei: ja, rustdagen zijn belangrijk. Soms ben je even flauw van in- en uitpakken, tent opzetten, eten koken, camping zoeken. De dagelijkse ‘overlevingsdingen’. Of je bent moe, omdat je in korte tijd zoveel beleefd en gezien hebt, dat je harddisk even vol zit. Ook dan is tijd nemen het motto.

Hebben jullie wel eens ruzie?
Gerrit: tuurlijk!
Jeannette: nooit!
Iedere relatie heeft toch ups and downs (zegt Gerrit)?
Jeannette: we hebben van tevoren met elkaar afgesproken dat we mekaar niet ‘afvallen’. Want we maken allebei blunders, fouten en zijn ook wel eens onnozel of chagrijnig/moe. Natuurlijk kissebissen we wel eens, omdat je beiden een ander idée hebt over route, camping, eten, wandelingen enz. Dat hoort er bij, want dat is thuis ook zo.

Een levensmotto voor de lezer
Gerrit: let in je leven meer op de grote lijnen ipv je te ergeren en bezig te houden met details.
Jeannette: volgt je hart, je hart ziet wat voor het oog onzichtbaar is! Iemand heeft mij eens gevraagd of ik spijt heb van bepaalde beslissingen. Nee, dat heb ik nooit, want mijn hart zegt me wat ik moet doen. Het gaat er nl. om wat je echt wilt in het leven!