Ik hoop dat iedereen fijn geklaast heeft? Ik had in elk geval mijn eigen feestjes; mijn 22ste jaargang is ingegaan en het 5de cijfers is aan mijn kilometerteller toegevoegd, 10 000 km-etjes!

Na de leegloop hadden we een trage doorstart maar het motortje kwam weer op gang. De weg naar Rajasthan bracht ons eerst door Punjab, de provincie waar een groot deel van de Sikhs zich heeft verzameld. Voor de Sikhs zijn alle mensen gelijk wat dus inhoud dat zij zich distancieren van het kastensysteem. Een andere punt, hoog in hun vaandel, is gastvrijheid. Zo werden we in menig Sikhtempel warm onthaald met een bed, eten en lieve mensen; gratis (minus een kleine donatie) daar houden we van! In een van de tempels hadden we de eer om een welgerespecteerde grijsaard te ontmoeten, een wijze. Hij sprak niet maar we communiceerde met behulp van een kaartje met het alfabet. Dat bracht ons op diepzinnige levensvragen, die mij soms in verlegenheid brachten maar hij kon er genoegzaam om lachen en leek het allemaal, het leven, op eenvoudige wijze te hebben begrepen.

Maar hoewel 'het leven niet om kilometers draait', we moesten door. Zo kwamen we in Bikaner, de eerste grote plaats in Rajasthan. Goed als ik me weer voelde waren we bereid voor avontuur: Een kamelensafari! Dat kamelen geen fietsen zijn bleek al na een half uur van pijn in alle leden. Dat gehobbel en gedoe, niks voor mij. En dus settelde ik mij op de wagen en maar schommelen en maar kijken naar de kont van de kameel. Toch werd ik geintegreerd door de beestjes en na uren kameelfilosofisch mijmeren zag ik het: de simpelheid, de rust, de acceptatie. Ik had het eerder gezien. Zo diep en grondig uitgelegd doch onbegrepen. De kamelen begrijpen het, de oude grijsaard begrijpt het en ik probeer het lerend te doorgronden; de eenvoud van het leven. De eerste stap; volkomen tevredenheid in het moment. Een warme stroom van intens geluk deed de pijn vergeten. Na drie dagen schommelen was het genoeg. Ik voelde een band met de kamelen al heb ik het ze niet laten blijken, ze zullen het begrijpen.

Door naar Pushkar, een backpackers- en pelgrimcentrum. Een fijne vijf dagen van prettige rust waarin ik mij een lekker kon volstoppen met patatten, pasta en falafel. Nu dan Jaipur en dan laten we Rajasthan weer achter. Op weg naar de Taj en Varanasi. De Kerst komt er aan, ik kan niet wachten.