Laatste Nieuws arrow Fietsers onderweg arrow Gerrit en Jeanette arrow Naar Utah!
www.stichtingkleinverzet.nl | zondag, 5 februari 2012
Stichting Klein Verzet stelt zich ten doel fondsen te werven waarmee onderwijsmogelijkheden voor kansarme kinderen of jongvolwassenen worden gerealiseerd.

 
Sinds september 2004 is door Klein Verzet € 212.655,96
bij elkaar gefietst. Daarmee zijn inmiddels ruim twintig onderwijsprojecten gefinancieerd waarover u op deze website meer kunt lezen.

Van onze Fietsers

Robin Aalst India... Indihiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii-ja!
Hola Sponsors, Door een vertraging in het visum en een hevige 'dunnschiss und durchlaub' mijnerzijds nam het allemaal wat langer dan geplanned maar... we zijn in ... meer...
Advertisement

 
 
Naar Utah! Afdrukken E-mail

Op weg van Yellowstone naar het zomers zuidelijke Utah!

Van Teton NP krijgen we een "zwitserlevengevoel". We overnachten op wijdse prairies, komen terecht in een soort ghosttown met 6 inwoners en maken op een bijzondere wijze kennis met Russische New Yorkers!

Verandering van landschap
Vanaf Yellowstone dachten we heerlijk af te dalen tot aan Utah toe! Maar nee, we blijven eigenlijk wel zo'n 10-14 dagen op grotere hoogte van rond de 2000-2700 m. Het landschap wisselt sterk van berglandschap naar een steeds droger klimaat. We komen over grootse prairies, door canyons en door halfwoestijnen. Aangezien we afscheid hebben genomen van onze vrienden beer en bizon, wordt het vrij kamperen veel gemakkelijker. We genieten hier intens van! Soms kom je dan op een plek waar in de verste verte niemand woont en waar je helemaal NIETS hoort. Een bijzondere ervaring! Het is 's nachts nog wel behoorlijk koud. Met wollen ondergoed en een muts op het hoofd duiken we onze slaapzak in. Uiteindelijk komen we de ultieme pas over (Douglas Pass), waarna het landschap echt behoort tot de warme zuidelijke staten van de VS. YES, we gaan de warme zomer in!

Teton Nationaal Park
Het Teton NP is het zusje van Yellowstone, maar wel met een geheel eigen karakter. Het gebergte in dit mooie kleine park lijkt wel Zwitsers! Puntige jonge bergen rijzen op en vormen een lange bergwand. Even heb je het gevoel in Europa te fietsen. Een soort Zwitserlevengevoel, niet alleen vanwege de bergen, maar uiteraard ook vanwege onze vervroege 'pensioenreis'! De mooiste plek is Jenny Lake, een mooi idyllisch meertje met een paar voorzieningen als een camping (uiteraard zonder douche), een visitorscenter en een alleswinkeltje. Toch heerst hier grote bedrijvigheid, want vele toeristen willen graag met een bootje het meer oversteken naar de "Hidden Falls" en DAT klinkt spannend! Die bootjes zien er niet uit, witte vierkante badkuipjes die over het meertje sjezen. Lopend doe je dat stuk in 1,5 uur. Maar ja, de toerist wil bediend worden en heeft weinig tijd.....
Aangezien de laatste wandeling in Waterton nogal voor wat spierpijn zorgde (we hebben een superconditie, maar niet voor wandelen), proberen we toch maar de kleine wandeling, rondje rond het meer. Al met al mooi, maar niet spectaculair, want wil je mooie uitzichten zien, moet je stijgen. We zien het dan ook als een conditietraining en sluiten de dag af met nog 35 km fietsen naar cowboybillystad Jackson!
Teton NP, mooi voor wie houdt van veel wandelen en even terug wil zijn in Europa!

Overnachten in een soort ghosttown met 6 inwoners, of is het een autosloperij?
We naderen Moab en daar verheugen wij ons op. Het is sinds tijden weer een groter dorp met de nodige 'fietsersvoorzieningen', zoals een normale supermarkt, een visitorscenter, een kapper, een bibliotheek en een camping met douche. Moab ligt bovendien dichtbij het Arches Nationale Park. Voordat we echter in Moab aanmeren, moeten we nog 2 dagen fietsend afleggen. Vanaf het gehucht Loma wordt ons vertelt dat er tot aan Moab NIETS is, behalve dan in het dorpje Cisco. OK, Gerrit duikt de 'countrystore' in voor brood (papmache-brood, oftewel als je verticaal en horizontaal erop drukt, blijft er niks van over). Ik ga een deur verder bij de veterinaire dienst om water halen! Bepakt met veel luchtbrood, brownies en liters water starten we onze tocht naar Cisco en Moab.
We rijden een paar uur door een halfwoestijngebied, een stukje over de interstate (snelweg) en dan nemen we de afslag naar Cisco! Ik heb zin in ijs en koude cola en zie bordjes langs de weg met ice, soda, beer.... YES, horecagelegenheid in zicht! Als we dichterbij komen zijn we teleurgesteld. Het huis is afgefikt. We kijken eens wat beter om ons heen en wat zien we? Her en der verspreid kapotte auto's in soorten en maten, kleine huisjes van hout en de vraag is dan: woont hier uberhaupt wel iemand??? Het is heet, we rusten uit achter een verlaten huisje met het gevoel van: we zitten hier midden op een soort autosloperij! Hey, Gerrit zullen we een jeep in elkaar gaan knutselen? Tja, beetje lastig met mijn fietsgereedschap, denk je niet? We horen een uur lang geen teken van leven en speculeren bij elk huisje of er wel of niet iemand woont. Er komt wel regelmatig verkeer langs en er is een afslag naar de Colorado River, waar ze aan rafting doen. Kortom, er is leven, maar ook in het dorp? We besluiten om op ontdekkingstocht te gaan naar mensen.
Opeens hoor ik een hond, Gerrit vindt van niet, maar ik weet het zeker IK HOOR EEN HOND, of wordt ik nu al paranoia? En dan jawel, we zien mensen, yeah! We vragen of we ergens in dit 'dorp' onze tent mogen opslaan. Het stel woont in een sta-caravan, het ziet er nogal rommelig uit, zoals ook zij zelf. We mogen onze tent plaatsen waar we maar willen. De vrouwe verdwijnt weer. We vragen ook om water, maar ze hebben zelf 'a little'. Dus willen we ze niet onnodig lastigvallen. Opeens blijkt dat er op hun grond een soort generalstore aanwezig is! We kijken door het raam en wat zien we? Koude cola!!!! We vragen de vrouwe of ze ons wat wil verkopen. Ik denk, ze gaat ons en poot uitdraaien mbt de prijs, maar dat is helemaal niet zo. We kopen meteen 3 flessen en 2 mini zakjes chips en opnieuw... de vrouw verdwijnt weer in haar caravan. Wat is dat heerlijk zeg, ieders zo'n literfles vol koude cola na een lange tocht in de hitte fietsen. Uiteindelijk slaan we onze tent op vlakbij hun caravan. We koken spaghetti en zijn blij met onze plek tussen al die rommel. Opeens komt de ietwat schuwe afstandelijke vrouw weer langs met EEN HALVE WATERMELOEN UIT DE KOELKAST! Verder verkoopt ze ook niks, alleen drinken en ijs. We vragen wat het kost. Nee, helemaal niks, 'enjoy it and if you need anything just come over, ok?' Nou, we zijn weer eens geweldig verrast! De watermeloen valt er heerlijk in! Ik vraag haar hoeveel mensen hier wonen, het zijn er 6! Er is geen stromend water en het lijkt echt op een extensieve autosloperij! We bedanken haar hartelijk en de vrouwe verdwijnt weer....
Is toch raar? Er is een dorp, daar is en woont bijna niks, maar dat vertelt niemand je. En dan overnacht je in deze metropool, terwijl er verderop een camping is... schijnt ook niemand te weten.... Cisco komt in het lijstje van maffe leuke plekken terecht! En een bedankje aan de bevolking!
De volgende dag fietsen we een canyon van betoverende schoonheid binnen. Er zijn wat campings aanwezig en er zijn zelfs een paar lodges. Terug in de bewoonde wereld is maar 20 km verderop. Moab is een echte toeristenplaats, we verblijven hier bij fietsvrienden en hebben 3 fantastisch inspirerende dagen en genieten van het magisch mooie Arches NP.

Bijzondere ontmoeting met een New Yorks Russisch echtpaar in Canyonland NP
We bevinden ons in Canyonland NP, dat is niet het Grand Canyon NP, maar deze naamsverwante ligt ten Zuiden van Moab. Een prachtig uitgestrekt gebied met zowel canyonachtige bergen als stenen sculpturen en rock art (rotstekeningen). We hebben gelukkig een plekje op de camping kunnen bemachtigen, mooi beschut en groot tussen de bossen en met achter ons een reuze gladde steen. We zijn van plan om de volgende dag te gaan hiken. Het wordt al gauw donker, rond 20.00 uur. Opeens zien we een auto voorrijden, ook op zoek naar een plek, want de camping heeft maar zo'n 20 plaatsen (wel megagrote plaatsen). Ik loop ernaar toe, maar de auto is alweer verdwenen. Dus maak ik van de gelegenheid gebruik om verderop nog even te toileteren. En dan opnieuw een auto, ook op zoek naar een kampeerplek. Aan de straat zien ze dat onze plek 'bezet' is, er hangt altijd een briefje aan, maar er staat nooit een auto bij. Ik zwaai naar ze en ze doen de autodeur open. Ze zoeken inderdaad een plekje en zijn moe van het vele autorijden. No problem, let's share the place! Ze nemen het aanbod van harte aan en we maken kennis. Het zijn Svetlana en Mikhail, Russen die uit New York komen. Ze vragen: where is your car? Well, we don't have a car, we're just by bike! By motorbike? No, peddeling bike! En dan gaat opeens het licht schijnen in Mikhails ogen! Zijn zoon is nl. van plan om over 4 weken een lange fietstocht van New York naar Argentinie te maken en hij (Mikhail) begrijpt 0,0000 van fietsen. Hij wil heel graag informatie van ons wat betreft ALLES! Gerrit komt eraan en maakt ook kennis. We laten de fietsen zien, met de mijnwerkerslamp op ons hoofd, maar we zijn allemaal wat moe. Wij vertellen dat we de volgende dag vanaf 7.00 uur een wandeling maken tot ongeveer 15.00 uur en daarna alle tijd hebben. We zeggen dat we ze heel graag willen spreken..... als we terug zijn van de fantastische indrukwekkende hiking, zie ik de tent niet meer..... wat jammer...
MAAR er ligt een briefje: G and J, we are at site number 3! Super! We douchen onder onze waterzak, die in een boom hangt, eten en rusten wat uit. Daarna gaan we naar site 3! Ze wilden ons ook net bezoeken en komen met ijs aanzetten, want we hadden hun gratis 'onderdak' geboden. Echt heel lief! Ze wilden ons ook niet storen, vandaar dat ze zijn verhuisd. We genieten van ijs, daarna van chocolade, brood met pepersalami en thee, geweldig. We beantwoorden al z'n vragen en geven een foto cadeau. Dit echtpaar mocht immigreren naar New York 16 jaar geleden. Dat komt omdat ze joods zijn en onderdeel vormden van internationale afspraken. Er was destijds een lijst met mensen, die dan als een soort 'ruilhandel' dienden. Russen mochten niet immigreren, maar joods-russen wel. Hij is computerprogrammeur, zij werkt op de afdeling cardiologie. Ze spreken grappig russisch-engels. We genieten van elkaars aanwezigheid deze avond. Meteen ontvangen we een uitnodigen voor New York (whenever...) en eentje voor onderweg richting Mexico. Wat een wereld!
We gaan slapen en de volgende ochtend nemen we afscheid, opnieuw koffie, geroosterde broodjes en chocolade. Onze fietsen zijn bepakt en ze nemen van alle kanten foto's. Gerrit geeft nog een demonstratie "hoe werkt een multi-vloeistof-benzine-brander" Is toch maf, dat pa straks zijn zoon gaat vertellen hoe hij de boel het beste kan inrichten voor z'n fietsreis? En is het niet apart dat je op zo'n camping, door iemand een slaapplek aan te bieden, kennismaakt met een echtpaar wiens zoon ook zo'n reis wil maken? Ik denk nog steeds dat toeval niet bestaat! Je neemt ergens een initiatief en daar rolt wat uit... zonder een slaapplek aan te bieden, hadden we ze nooit leren kennen. Wie weet zien we z'n zoon onderweg of gaan we nog eens naar New York na onze reis, ook dat lijkt ons geweldig mooi!
Tussen dit verhaal door, ontvangen we van een fietsfan tomaten en appels, ook weer iets dat ik in Nederland nog nooit heb meegemaakt.

Oproep aan onze lieve lezers!
1. Geef eens een appel en een tomaat aan een voorbijkomende bepakte fietser!
2. Leer uitnodigingen ontvangen, ga in op de gastvrijheid die je word geboden!
3. Verspreid de glimlach!


Enkele feiten

Aantal gereden kilometers totaal (in 115 dagen): 8240km
Nederland 15 km (1 dagen)
Duitsland 221 km (3 dagen)
Alaska 1595 km (32 dagen)
Canada 2690 km (54 dagen)
VS 3709 km (41 dagen)

Gemiddeld aantal km per dag (zonder rustdagen): 80 km
Gemiddeld aantal km per dag (met rustdagen): 65 km

Langste dagafstand: 123 km Marbleton - prairiegronden nabij Green River (VS)
Kortste dagafstand: 10 km Trekvlinder Buitensport Emmen - Klazienaveen

Aantal lekke banden Gerrit: 2 (1nieuwe buitenband gekocht)
Aantal lekke banden Jeannette: 0
Overige tech.problemen: freewheel stuk (Jeannette)

Lekkerste maaltijd: uit eten in Moab, calzone pizza super crunchy

Gespotte dieren in totaal:
10 beren (4 grizzlies, waarvan 1 moeder met 2 jonkies, 6 zwarte beren), elanden (11 x), eland met 2 kalfjes (1 x), eland met 1 kalfje (1x), vos (3x), porcupine (soort wasbeer), witkop zeearenden, groundsquatters, Dall Sheep, karibu's, bever, Canadese marmotten, boommarter, hert, wezel, bergschapen, kolibri's, vele herten, vele antilopes (koppel van 30 o.a.), vele bizons.

Hoogtepunten landschappelijk Gerrit: Hiking Canyonlands NP
Hoogtepunten landschappelijk Jeannette: Delicate Arche (Arches NP)

Hoogepunten contacten: week lang verblijf bij de general manager van de Waterton Lakes Lodge en ontmoeting met Russische New Yorkers

Weer: zomers

Verreden route: Anchorage - Seward - Anchorage - Fairbanks - North Pole - Canadese grens - Haines Junction (Canada) - Haines - Skagway (Alaska) - Cargross (Canada) - Watson Lake (5 juli) - Cassiar Highway - Pr. George - Jasper - Lake Louise - Radium Hot Springs - Waterton Nat. Park, Glacier N.P. (VS) - St. Helena - Bozeman - Yellowstone Nat. Park (VS) - Teton Nationaal Park - Jackson - Green River - Vernal - Moab - Arches NP, Canyonlands NP NU IN MONTICELLO .

Vervolgroute:
Capitol Reef N.P. via wegnr. 95 - Bryce Canyon N.P. - Grand Canyon North Rim N.P. - Zion N.P. - Las Vegas. In Las Vegas bekijken we hoeveel tijd we over hebben in de VS. Half november entree Mexico (Baja California).
 

 

 
< Vorige   Volgende >

 

 
© 2012 www.stichtingkleinverzet.nl
Joomla! is Free Software released under the GNU/GPL License.