Stichting Klein Verzet stelt zich ten doel fondsen te werven waarmee onderwijsmogelijkheden voor kansarme kinderen of jongvolwassenen worden gerealiseerd.
Sinds september 2004 is door Klein Verzet € 212.655,96 bij elkaar gefietst. Daarmee zijn inmiddels ruim twintig
onderwijsprojecten gefinancieerd waarover u op deze website meer kunt
lezen.
Van onze Fietsers
Gerrit en Jeanette
Playa's en Maya's in Mexico
Yucatan, Tropisch Mexico
We doen aan vlakfietsen door Yucatan, bezoeken indrukwekkende mayaruines en houden vakantie aan de playa’s! De laatste etappe Mexico. We hebben ...
meer...
|
| |
|
| |
|
|
Teheran |
|
|
Op 19 augustus was het dan eindelijk weer zover, kon
ik alle heisa letterlijk achter mij laten en weer fijn gaan fietsen en
herontdekken hoe heerlijk dat is! Nog een klein stukje Turkije en dan
Iran.
De grens werd ik zowat over geduwd. Eerst 'nietsvermoedend' langs een
hele lange rij mensen gefietst, bij het hek gekomen rende er een agent
met mijn paspoort vandoor, toen ik twee minuten later vroeg waar die
was lag het al gestempeld en wel aan de andere kant. En zo stond ik
ineens binnen drie minuten in Iran. Dat is toch weer heel wat anders
dan Turkije, direct een andere bouwsteil; de Shiiten houden er
blijkbaar een andere moskeearchitectuur op na dan de Sunni's. En het
farsi is verdomde lastig. Maar de mensen zijn weer reuze aardig. Werden
ze in oost-Turkije een klein beetje opdringerig, hier zijn ze weer
bescheiden en terughoudend. Fietsen in korte broek is geen enkel
probleem en de eerste persoon die mij aansprak was een een overtuigde
atheist, de tweede een hardstikke spontane vrouw in burka. Kortom het
enige grote gemis is het pilsje op het einde van een lange dag fietsen,
dat was toch heerlijk! In een wanhoopspoging ging ik over op Efes-Malt
maar dat is niet te hachelen. Terwijl ik het toch door mijn strot duwde
besloot ik er een muziekje bij op te zetten en wat is er dan
zenuwslopender dan The Mavericks die het wagen het nummer 'the bottle
let me down' in te zetten? Dat nummer zit dus al de godganse tijd in
mijn hoofd en dat zal ook wel zo blijven tot aan Pakistan, vrees ik.
Maar goed, de wegen zijn perfect en het rijgedrag, tegen alles wat ik
gehoord heb in, uitstekend en dat maakte dat er met een goed gangetje
gekoerst kon worden en dus ben ik 3 dagen geleden in Tehran
gearriveerd. Tehran is een hele grote stinkstad waar, hoewel toch ook
wel een leuke stad, ik, al is het maar voor mijn longen, zo snel
mogelijk weer uit wil. Maar daarvoor is het wachten op de visums.
Nou heb ik eerder, in Ankara, al mijn teleurstelling uitgesproken
jegens de Nederlandse authoriteiten maar dat kon niet voorkomen dat ik
er weer heen moest; zowel Pakistan als India vragen om een
aanbevelingsbrief. Nou zijn, geloof ik, de officiele richtlijnen dat
die niet meer verstrekt worden maar daar hechte ik maar niet al teveel
waarden aan. En ja hoor, de Nederlandse ambassade, het werd weer een
feestje. Ik werd geholpen door een prachtige jonge dame, die ofwel
stagiaire ofwel nog niet ingewerkt was. In elk geval was ze de
Nederlandse taal nog niet machtig. Ik diende mijn verzoek voor de twee
brieven in en werd gevraagt 330 000 Rial (30 euro) te betalen. Nou had
de Nederlandse ambassade mij zelf al op de hoogte gesteld van de kosten
die 30 euro per brief zouden zijn. Ik tel het bedrag dus twee keer uit
maar overhandig haar een pakket van 330 000 Rial. Het schaap teld het
netjes na en zegt; 'Ik haal een bewijs van betaling, gaat u even
zitten'. Natuurlijk, doe ik. Een vlug rekensommetje leerd mij dat als
het werkelijk zo zal gaan ik mooi precies quite zal draaien met de
rekning die ik nog open heb staan met de vorige ambassade, dus ik zeg
niks. Twee minuten later komt het meisje terug, met de twee brieven. Of
dit was waar ik om gevraagd had. Zeerzeker. 'Mooi, hier is uw geld, tot
ziens'. Daar sta ik dan met mijn geld terug...?... , zonder
betalingsbewijs, maar met de twee brieven die ik nodig had! Niks geen
60 eu'tjes, niks geen 30 eu'tjes, nul! Misschien ben ik niet helemaal
eerlijk geweest maar daar kan ik niet mee zitten. Ik snap er niks meer
van, zij blijkbaar ook niet. Systemen en organisatie; Pffh. Wel begin
ik steeds beter te begrijpen hoe Pakistan van die tweede plaats op de
lijst van meest corrupte landen is afgekomen!
Inmiddels is het visum voor India aangevraagd en kan ik dat, als alles
goed gaat, dinsdag ophalen. Voor het Pakistaans visum moet ik morgen
nog op stap en als die het systeem van Ankara aanhouden (valse hoop?)
dan kan ik die zondag al ophalen en ben ik hier snel vertrokken.
Gelukkig heeft ook deze maand de kilometerteller niet helemaal
stilgestaan: In totaal liggen er 6500 kilometers weg achter mij, met
een score van 1400 km's voor deze maand.
Dan gaan we weer even rekenen wat dat voor u zal betekken;
-voor de 1/2 cent-ers; 1400 x 0,5 = 700 cent = 7,- Euro
-voor de 1 cent-ers; 1400 x 1 = 1400 cent = 14,- Euro
-voor de 2 cent-ers; 1400 x 2 = 2800 cent = 28,- Euro
Over te maken op girorekening 3673316
Bedankt voor uw bijdrage!
|
|
|
| |
|
| |
|
| |
 |
|
© 2012 www.stichtingkleinverzet.nl
Joomla! is Free Software released under the GNU/GPL License.
|
