|
The Rockies op z'n mooist! |
|
|
In Jasper hebben we een rustdag genomen en we staan vroeg op om te
genieten van een 230 km tocht! Eerlijk gezegd kom ik (j) nauwelijks
mijn bed uit, want het is nogal koud en ik lig heerlijk warm in wollen
ondergoed in de slaapzak. Ik zou de hele dag kunnen blijven liggen...
Gerrit neemt toch het voortouw om er lekker vroeg op uit te gaan en
daarvan hebben wij geen spijt! De eerste dag is prachtig, het weer
wordt steeds mooier, we zien watervallen en
stroomversnellingsattracties (ja, het is hoogseizoen, maar niet
storend). De tweede dag is de mooiste dag van alle 10 weken! Hoe heb ik
(j) dit ervaren? Gerrit ervaart dit gedeelte ook grotendeels zo, maar
ik schrijf nu even vanuit mijn eigen belevingswereld.
De tweede dag staan we opnieuw erg vroeg op. We ontbijten in de tent
vanwege de frisse kou en ik doe voor het eerst mijn handschoentjes aan!
Om 7.00 uur zit ik al bepakt en bezakt op mijn fietsje, hoog in de
bergen op zo'n 1600m. Vandaag gaan we naar 2000m fietsen naar het
Columbia Icefield, een prachtige gletscher. Als ik op mijn fiets zit,
voelt het alsof het een fantastische winterdag is. Het vriest een paar
graden, de zon schijnt en komt langzaam de bergen over. Er is geen
wolkje aan de lucht, een stralende hemel. Wat een begin van de dag! Ik
voel dat mijn linkerwang en linkerlichaamshelft door de zon wordt
verwarmd, terwijl het rechter gedeelte een stuk kouder aanvoelt. Er is
nauwelijks verkeer en het landschap is oogverblindend mooi! Mintgroene
rivieren en beekjes ritselen naar beneden, bergen in verschillende
tinten en vormen spiegelen in grote waterplassen en meren. Wat een
schouwspel van de natuur. Ik hoor vogels en heb ik het gevoel, dat het
landschap helemaal even van mij is. Ik voel me 1 met de natuur en
probeer het met al mijn aandacht op te nemen in mijn gedachten.
Eigenlijk wordt je er stil van, zo mooi. Ik maak veel foto's, prijs me
rijk dat ik alle tijd van de wereld heb en niet snel een fotootje hier
of daar moet maken. We blijven regelmatig een tijd nietszeggen staan
bij geweldige plekken. En dan denk ik even aan thuis, oftewel mijn
werk. Wat is een klaslokaal toch saai! Hoe kun je studenten inspireren
in zo'n (met alle respect) veel te saaie omgeving, met identieke
tafels, stoelen en een schoolbord? En dan tijdens de les uitleggen hoe
mooi/toeristisch het in Canada is?
Ik voel me weer eens bevoorrecht dat
ik hier ben en dat ik geleerd/meegekregen heb, oog te hebben voor al
dit moois. Graag zou ik dit met een aantal mensen bijzonder graag
willen delen, direct en ter plekke, aan de andere kant is dit iets wat
je ook alleen graag beleefd. We stijgen en stijgen en komen
uiteindelijk bij een geweldig grote gletsjer, het Columbia Icefield.
Hier viert toerisme hoogtij, want je mag de route naar de gletscher
niet opfietsen. Wat wel mag is mee in de bus voor 31 dollar p.p. Dat
doet vrijwel iedereen en het is er dan ook best wel druk. Dat doen wij
niet, veel te duur als je lowbudget reist. We zoeken een supermooie
stek langs de kant van de weg en kijken wel 1-2 uur naar deze omgeving
hoog in de bergen, uiteraard onder het genot van thee met getoast brood
en kruidenboter. Als toetje volgt een enorm lange afdaling, opnieuw
kijken wij onze ogen uit, opnieuw groenblauwe rivieren, heldere beken
en zonovergoten bergen. Het fietsen gaat zelfs soms te snel. Wat een
landschap, niet voor niets wordt deze route geprijst als DE mooiste in
Canada! Uiteraard, het is toeristisch, maar zelfs in het hoogseizoen
kun je (als je vroeg opstaat!!!) volledig genieten. Wij hebben dan wel
het geluk dat het ongelovelijk mooi weer is, zoals trouwens tijdens
alle highlights, die we aandoen. Dus lieve lezers, mocht je naar Canada
gaan....
|
