Visa-gek*tzeik! Kent u die uitdrukking? Ik moest daaraan denken toen ik
mij afgelopen week in het labyrint der visa-zaken bevond. Ik weet niet
hoe ik het bedacht had de 8ste uit Istanbul te vertrekken zonder enig
visum voor welk land dan ook. Ben dus wachtend op mijn Iraans visum 6
dagen later vertrokken en zit nu in Ankara. India geloof ik wel en ga
ik in Terhan proberen, ook het Pakistaans visum was geen probleem maar
dat duurde alleen 2 tot 3 maanden, niet dus. Had nog wel een
aanbevelingsbrief bij het Nederlands consulaat gehaald, het mocht
echter niet baten.
Maar vandaag dus weer opnieuw naar de Pakistaan deze keer in Ankara.
'U heeft een aanbevelingsbrief nodig'. Present! 'Nee, deze is uit
Istanbul, u moet er een uit Ankara hebben'. 'Ja maar...'. 'Nee,
Ankara'. Op naar de Nederlandse ambassade.
Hier begint het echt interresant te worden!
'Een aanbevelingsbrief,' zegt het grietje over de intercom; 'die geven
wij niet meer af. Maar kom binnen dan leggen we het uit'. Binnen
gekomen word ik opgewacht door een nette meneer die nogmaals bevestigd
dat een dergelijke brief niet meet word afgegeven. Ik presenteer hem
mijn aanbevelingsbrief uit Istanbul. 'Vreemd, en deze brief heb je
gekregen van het Nederlands consulaat in Istanbul?' Zeerzekert! 'Het is
niet eens een officiele brief, het briefpapier is gekopieert. Het
logo'tje moet namelijk rood-wit-blauw zijn, niet zwart-wit'. 'Ik heb er
wel 30 Eu voor betaald!'. '30 Eu... zulke brieven worden helemaal niet
meer afgegeven aan toeristen'. Da's dan zeker vreemd! 'Sterker nog het
consulaat in Istanbul is in zijn geheel niet bevoegd om
aanbevelingsbrieven af te geven!'. Ik sta glazig door het ruitje te
staren. Hij kijkt nog eens heel aandachtig naar het papier. 'We gaan
dit zeker met de ambassadeur bespreken. Sorry meneer, ik vind het heel
sneu maar wij kunnen u niet helpen'.
Terug naar de Pakistaan, waar ik het voor elkaar krijg dat de man met
de verkeerde, illegale (maar weet hij veel) brief, aan de slag gaat.
Zodat ik, nadat ik 2 uur later alle Pakistaanse propaganda heb
doorgenomen, mijn brief weer terug krijg. 'Sorry meneer wij kunnen u
niet helpen'. Balen! Maar ik weet nu tenminste wel dat Pakistan een
hardstikke welvarend land is met een 'booming economy' en een geweldige
im- en export voert met grootmachten als China en zelfs met India loopt
alles op rolletjes! En dat allemaal door een man, Pervez Musharraf.
Petje af!
Maar goed, voor de rest wel weer een lekker weekje gehad. Vanuit
Istanbul in 4 dagen naar Ankara gereden. Met een paar benen van een
houthakker die de plank mis sloeg. Zo was ik aan het eind van de tweede
dag aardig afgepeigerd op zoek naar een hotel. Allemaal veel te duur.
Op zoek naar een plekje buiten het dorp. Ergens in de bosjes op een
stukje snoeiharde kleigrond bij een bruin beekje bereikbaar door 10
meter doornstruikjes. Een prima plekje. Teneergeslagen ga ik mijn fiets
halen... 'He, hoe gaat het? Kom je helemaal uit Nederland gefietst?'.
Mijn God, Die Lorelei, met een Amsterdams accentje! Kunt u zich een
voorstelling maken? Er komt een jonge man aangelopen govolgt door een
stel kids. Suat is 34 jaar en woont al 10 jaar in Nederland en is voor
de zomermaanden terug bij zijn ouders. Hij nodigt mij uit en nadat hij
de kids heeft afgezet en een traktor heeft gehaald kan ik inladen. Wie
had gedacht dat ik als gezonde Hollandse jongen mijn trekker-debuut in
Turkije zou maken? Zijn thuis bleek een kleine gemeenschap van intimi,
geen overdadige luxe maar van een heerlijke gemoedelijke gastvrijheid.
Zo werd het geen zure avond in de bosjes voor mijn tent maar een
prettige, semi-Nederlandstalige en bovenal gezellige avond. Hoe het
geluk je toe kan lachen! Suat en de hele familia nogmaals heel, heel
erg teçekkür ederim!
Nu toch met een vrolijk gemoed opweg naar nog meer visa-gezemel, maar eerst het prachtige Cappadocia!
|
