Denali National Park is een van de mooiste natuurparken van Alaska,
een prachtige ervaring rijker! Daarna vervolgen we de route via
Fairbanks, de grootste noordelijkste stad van Alaska zuidwaarts
(vreemdgenoeg) naar het plaatsje North Pole, waar de kerstman het hele
jaar woont!
Denali National Park, Amerikaans georganiseerd met oog voor de natuur!
Het DNP is een van de belangrijkste topattracties in Alaska! Het is nog
voorseizoen en voor ons is het geen enkel probleem om van alle
voorzieningen gebruik te kunnen maken! Het park is groots opgezet, met
oog voor de natuur. Er is 1 toegangs(gravel)weg van zo'n 150 km lang.
Caravans mogen alleen met een permit ongeveer 50km naar binnen. Alle
andere mega-caravans, de zgn. motorhomes en al het andere motorverkeer
mag het park niet in! Dat zou je ook zeker niet willen gezien de af en
toe smalle gravelweg langs afgronden (Jeannette heeft hoogtevrees!).
OK, hoe ga je dit park dan ontdekken? Er gaan shuttlebussen over deze
weg, die alle mooie 'spots' aandoen. Je mag in- en uitstappen waar je
maar wilt voor een bepaald bedrag tot een bepaald punt. Aangezien we
horen dat beren vrij dichtbij komen en de weg nogal bergen en dalen
kent, besluiten we om ipv de fiets, de bus te nemen. Jaja, keertje de
toerist uithangen mogen wij ook toch? Bovendien wil Jeannette graag
haar vakkennis verbreden als docent RenT, dus....
Wat zijn verder de mogelijkheden? Er worden wandelingen met de ranger
aangeboden, ze willen het park graag positief promoten en zien dat ook
als hun rol, dus is dit een voorlichtingsactiviteit. Verder zijn er nog
excursiebussen, waarbij de chauffeur meer weet dan de chauffeur in de
'goedkopere' bus, en je krijgt een lunchbox. Wil je zelfstandig
kamperen, geen enkel probleem, dat mag en kan in dit gemakkelijk te
bewandelen terrein. Een speciale bus kan zelfs als je spullen meenemen
tot bv. het eindpunt, zodat je daar een paar dagen kunt verblijven. Je
mag dus vrij kamperen, er zijn kleine campings, maar die moet je dan
wel reserveren.
Hoe ontdekken wij Denali?
We maken een trekking met de ranger Jim! Deze wandeling duurt 3-5 uur
en we beklimmen de Mt. Wight! Een kale gemakkelijk te bewandelen berg,
waarbij je echter wel eerst een uur door dichte struikgewassen heen
moet banjeren. Dus op DISCO-toer (Discovery). Jim roept voortdurend
"hey bear"... om aan te geven dat WIJ eraan komen. Te gek, daar zaten
we nou net op te wachten! Maar ja, je kunt geen risico's lopen, dus wij
roepen voortdurend "hey bear" te roepen, in de hoop dat er GEEN beer
aankomt, logisch toch? Beetje maf is dat wel... In een kleine groep van
3 met Jim en een leerling ranger genieten we van een prachtige
wandeling met een uiteraard adembenemend uitzicht over de dalen van het
Denali park. Het herinnert ons een beetje aan de Schotse hooglanden,
maar dan met veel hogere bergen. Onderweg zien we vele verschillende
planten, sommige kun je eten. Het zijn vooral laaggroeiers omdat dit
een gebied is van taiga naar toendra. Jim vertelt dat een bepaald soort
bloem eerst een matje moet aanleggen en dan pas na 7 jaar bloeit! En
wij zien zo'n plant! Tja, dan heb je toch wel respect voor de natuur.
We hiken weer naar beneden en zijn in 4 uur tijd weer op de gravelweg.
We zitten heerlijk lui, na deze toch wel wat onwennige 'zware' trekking
voor een fietser, in de bus! Genietend van brood met worst en brood met
jawel: pindakaas rusten we wat uit en genieten we van fantastische
uitzichten. We zien Dall-Sheep (bergschapen), grizzlyberen op 2 km
afstand, karibu's en 'groundsquarrels', soort marmotjes. Op de terugweg
dommelen we af en toe in slaap, maar dat schijnt ook bij andere
toeristen zo te zijn. Wat grappig is, is dat de chauffeuze schijnbaar
precies weet waar de dieren te vinden zijn. Zo nu en dan stopt ze
opeens en ziet ze boven haar een bergschaap! Hoe is het toch mogelijk?
Soort van chauffeuze rondje rond de kerk en dan anders... Daarnaast
moeten ze ook nog rijden, en er is een stukje bij..... ja dan gaat
Jeannette toch aan de linkerkant van de bus zitten...
Sledehondendemonstratie
De laatste dag vermaken wij ons met een sledehondendemonstratie,
geweldig hoe een team van honden zulke gigantische afstanden kan
afleggen! Ze hebben de functie van surveillance in het park
('swinters), als ambassadeur en staan ook symbool voor de natuur. Voor
een team honden heb je diverse 'karakters' nodig. De grote jongens
(ACHTERAAN!), zij moeten de slee op gang brengen. De uitgebalanceerde
evenwichtige broeders middenin en de snelle leidende rakkers voorin. In
Alaska en ook in Yukon (Canada) hebben ze wedstrijden met deze honden
over 1400 mijl! Deze Alaskische hondensoort is zeer speciaal, ze hebben
zeer compacte voeten, die kunnen elk soort sneeuw aan i.t.t. de snelle
wedstrijdlopers. Een mooie en leerzame ervaring!
North Pole, de thuishaven van Santa Claus (de kerstman!)
Via Fairbanks, een ietwat saai aandoende stad met wel een fantastische
supermarkt (een mens wil wel eens wat anders dan blikvoer) gaan we
zuidwaarts naar North Pole, een klein dorpje. Alle kinderen hier denken
dat Santa Claus op de noordpool woont. Kinderen schrijven brief met als
adres: kerstman, noordpool. En daar weten de Amerikanen wel raad mee!
Er is een heus Santa Claus House, het hele jaar geopend! Het staat vol
met mooie kerstartikelen, minder ballen en slingers, maar meer
poppetjes en frutseltjes. Kinderwensen hangen aan een muur, heel
schattig: een kindje wenst zich bv. filtstiften en een ander kindje
vraagt of oma gauw gezond wordt. Dat is toch wel lief. Je mag ook zelf
een wens doen bij de ECHTE kerstman, maar hij is niet elke dag aanwezig
(heeft bijbaantje bij het postkantoor). We missen hem net, maar ik
(jeannette) doe toch voor een zeer klein aantal dierbaren 'in
gedachten' een wens.
Buiten lopen 2 prachtige karibu's en staat er een slee. Daarnaast vindt
je een megagrote kerstman van zo'n 15m hoog! Ja, alles in Amerika is
groot! Bijzonder grappig om hier een stop te maken, mooie afwisseling
van de lange rechte route.
De Alaska Highway, ontmoeting met 3 Zwitserse fietsers
In Delta Junction eindigt de Alaska Highway (1423 mijl), die in Dawson
Creek begint. Deze gigantisch lange weg is aangelegd uit militair
strategische overwegingen, nl. om Rusland/Japan tegegas te bieden. We
starten eigenlijk aan het eindpunt en maken kennis met het eerste stuk
zeer lange rechte weg met bomen, bomen en bomen!
Aan het einde van de eerste dag AH worden we ingehaald door 3 Zwitsers,
namens Hubert, Willy en John! Verschillend van leeftijd EN snelheid
fietsen ze met allen met een aanhangertje. Leuk om fietsers te
ontmoeten! Ze hebben net de Dalton Highway achter de rug en dat wil wat
zeggen! Dit is de weg langs de pipeline naar het noordelijkste Prudhoe
Bay, waar weinig is te zien. MAAR het verdient respect, want deze weg
is zo'n 600 km lang over gravelweg en kent ook nog eens
hoogteverschillen. Zij kregen te maken met ladingen aanvallende muggen
en een weg met vrijwel geen voorzieningen! Petje af! Trouwens nog meer
petje af voor Dick Verschuur en Els Schaap, onze fietsvrienden van St.
Klein Verzet, zij hebben deze route heen- en teruggereden, onze
complimenten. We fietsen een stukje met de Zwitsers op en komen op een
camping, die niet meer bestaat. Gelukkig woont er nog wel een echtpaar
met 7 chiauwawa's en we mogen kamperen. Toch zijn we allen best wel
moe, dus komt het niet tot een geweldige praatavond, bovendien gaat het
regenen. Ietwat plakkerig kruipen we de slaapzak in, want een douche is
er niet. Eigenlijk wilden de Zwitsers naar Vancouver, maar dat is
totaal niet haalbaar in 3 weken tijd! Ze hebben zich gigantisch
verkeken op de afstanden van Alaska en Canada! Ze besluiten een stuk
met de boot te varen vanaf de kust. De volgende dag halen we elkaar zo
nu en dan in totdat we ze uit het oog verliezen. Gruetzi!
Enkele feiten
Aantal gereden kilometers totaal: 1831 km
Nederland 15 km (2 dagen)
Duitsland 221 km (3 dagen)
Alaska 1595 km (26 dagen)
Aantal lekke banden Gerrit: 0
Aantal lekke banden Jeannette: 0
Langste dagafstand: 118 km Haines Highway (bergachtig terrein)
Kortste dagafstand: 10 km (Trekvlinder Buitensport Emmen - Klazienaveen)
Lekkerste maaltijd: BBQ op de camping, overheerlijke spare ribs en salades
Hoogtepunt: Haines Highway, betoverend mooie route boven de boomgrens
Weer: steeds beter: vooral zonnig en warm, 1 x 24 uur regen
Verreden route: Anchorage - Seward - Anchorage - Fairbanks - North Pole - Canadese grens
Vervolgroute: Canadese grens - Haines Junction (Canada) - Haines -
Skagway (Alaska) - Cargross (Canada)...... richting Banff/Jasper
|
