Stichting Klein Verzet stelt zich ten doel fondsen te werven waarmee onderwijsmogelijkheden voor kansarme kinderen of jongvolwassenen worden gerealiseerd.
Sinds september 2004 is door Klein Verzet € 212.655,96 bij elkaar gefietst. Daarmee zijn inmiddels ruim twintig
onderwijsprojecten gefinancieerd waarover u op deze website meer kunt
lezen.
Van onze Fietsers
Gerrit en Jeanette
Playa's en Maya's in Mexico
Yucatan, Tropisch Mexico
We doen aan vlakfietsen door Yucatan, bezoeken indrukwekkende mayaruines en houden vakantie aan de playa’s! De laatste etappe Mexico. We hebben ...
meer...
|
| |
|
| |
|
|
Zon, zee en stranden |
|
|
Hallo lieve sponsors, vrienden, familie en geinteresseerden,
De sponsorteller staat op 631 Eu-tjes! Die zijn alvast in de pocket. Mijn dank is groot!
Met mij gaat alles nog steeds super! Sorry als het eentonig word, maar
de moraal is groots en de zin niet te stoppen. Ben vanuit Bucarest naar
het zuiden getrokken, richting Griekenland, om een dag later te
besluiten om, bij gebrek aan kaart, toch maar naar het oosten te gaan
zodat ik wel bewust tegen de zwarte zee aanreed, alwaar ik nu een
tiendaagse strandvakantie hou. Met een daggemiddelde van nog geen 35 km
kom ik regelmatig nog in de ochtend aan op de nieuwe locatie. Zodat ik,
gelegen op het strand, kan zien hoe de zon de top van haar baan bereikt
om, uren later, met dezelfde luizige interesse toe te zien hoe zij
reeds haar daling heeft ingezet. Even geen zin in indrukken en
culturen, even vakantie. Heerlijk!
Al was het wel in deze twee weken dat ik verreweg mijn mooiste dag
beleefde. Een korte etappe van 50 km werd bij gebrek aan camping en bij
overdaad aan zin en landschappelijke schoonheid verlengt tot, ach zover
als de dag mij zou brengen. Dat bleek bij zonsondergang 212 km te zijn!
Weet nog steeds niet hoe het heeft kunnen gebeuren, met zeer karig eten
en nog minder drinken, met een korte stop. Weet wel dat het een intens
gelukkig moment was wat zo'n 11 uur aanhield! Met een niet te
verwijderen glimlach die door werkelijk iedereen geretourneerd werd!
Puur genieten. De wind zat niet mee en het parcours was zwaar maar als
het niet de zon was die de dag afsloot dan had ik zonder moeite tot 300
en meer km's door gecourst. Een dag die mij nog lang zal heugen!
Verder werd ik vannacht gewekt door een malloot die het nodig vond om
om 03:45 uur een partij illegaal vuurwerk naast mijn tent af te steken.
Na een tijdje bedacht ik dat het geen vuurwerk was maar brand. Tevreden
met de gedachtte dat het dus niet aan en of andere malloot lag, viel ik
weer in slaap. Om een paar minuten later weer wakker te worden, deze
keer wel op de juiste golflengte voor mijn bewustzijn om te beseffen
dat in geval van brand een tent niet het meest veilige heenkomen is.
Uit mijn tent gerold bleek inderdaad dat er sprake was van een nogal
hevige brand nog geen 20 meter van de camping. Een restaurant was
volledig en tot hoog gehuld in vlammen. 'Alles control?' vraag ik aan
een eenzame toeschouwer, hij zegt: 'keine control'. Oke. Nadat de
brandweer was gearriveerd en ik mij er 3 keer van had verzekerd dat het
voor de vlammen onmogelijk was, bij windstil, om de zandweg die het
restaurant en de camping scheidde te overbruggen, ben ik weer mijn tent
in gedoken en bij het gemoedelijk knallen van een kampvuurtje in een
diepe slaap gevallen.
Ook in Bulgarije zijn de mensen weer aardig, al zijn het wel rare
jongens, die Bulgaren! Zo kom ik na lang zoeken op een 'camping', ik
vraag; 'Camping?'. 'Yes', zegt de man van het aanwezige barretje. Ik
zeg; 'So, I wan't to camp here'. 'Yes'. 'I would like to stay for one
night, one person'. Geen reactie. 'Paying? Zahlen?'. Geen reactie. Ik
loop maar naar buiten, zie wat met planten overgroeide bungalowtjes
maar vind tussen de bosjes en het hoge gras een plekje voor mijn tent.
Ik ga weer terug en vraag gewoon opnieuw; 'This is a campsite?'.
'Hmmpf... Yes', de man word ongeduldig. 'Is there a Shower? Douche?'.
'No!', zeer verontwaardigt; 'this is a restaurant!'.
Diezelfde avond komt er een man schuilen voor de regen onder het
afdakje waar ik zit te eten. Hij zegt; 'Je suis Bulgar'. 't Is niet
waar! Ik zeg; 'Je liebe bulgur to'. Hij knikt met een vragende blik.
Later leg ik 'm uit dat ik uit Nederland kom fietsen, hij zegt; 'You
like Louis Armstrong'. Ik; '...?... did Louis liked bulgur?'. Een diepe
stilte. Ik zag 'm denken; rare jongens die Hollanders.
Het is een vreemd soort eenmanshumor, wat zich ontwikkeld als je zo
alleen op pad bent, die misschien -maar zeker voor vreemdtalige-
buitenstaanders niet te begrijpen is. Maar zelf ben ik hier ook wel
eens het middelpunt van voor mij niet te begrijpen humor.
Maar genoeg gelachen... De landschappen zijn mooi, de mensen lief. Het leven is goed!
Met Istanbul en Niki al bijna in zicht zal mijn geluk nog wel even
aanhouden. Wat een prettig vooruitzicht! Ik wens iedereen vooral
hetzelfde toe!
Groeteme en dikke knuffels aan iedereen ze maar ontvangen wil,
Robin
|
|
|
| |
|
| |
|
| |
 |
|
© 2012 www.stichtingkleinverzet.nl
Joomla! is Free Software released under the GNU/GPL License.
|
