Stichting Klein Verzet stelt zich ten doel fondsen te werven waarmee onderwijsmogelijkheden voor kansarme kinderen of jongvolwassenen worden gerealiseerd.
Sinds september 2004 is door Klein Verzet € 212.655,96 bij elkaar gefietst. Daarmee zijn inmiddels ruim twintig
onderwijsprojecten gefinancieerd waarover u op deze website meer kunt
lezen.
Van onze Fietsers
Robin Aalst
Istanbul
Istanbul is een feit!
Aan het eind van mijn strandvakantie
heb ik een eerder tegengekomen Duitse medefietser, de 25 jarige
Christian, herontmoet. Omdat we naast fietsen ook ...
meer...
|
| |
|
| |
|
|
Virginia |
|
|
 Als je eerst Washington DC hebt bezocht, voordat je aan de TransAm
Trail wilt beginnen, heb je een vervoersprobleem. Met de trein kun je
de fiets meenemen tot Richmond, maar dat is meer dan 100 km van
startplaats Yorktown af, en de fiets moet in een doos. Niet zo handig
als je met een zware plunjebaal, een onhandige fietsdoos en wat losse
handbagage twee keer moet overstappen.
Met de Greyhound bus kun je tot Williamsburg komen, amper 20 km van de
startplaats. Ook dan moet de fiets in een doos, maar je wordt bij het
overstappen meestal wel geholpen. Maar..., op het Greyhound busstation
in Washington is al 3 weken lang geen fietsdoos meer gezien, en ze
worden op korte termijn ook niet verwacht!
Ik besluit daarom een auto te huren. Via de Yellow Pages (onze Gouden
Gids) kom ik uit bij Hertz, waar ik telefonisch een auto bestel van het
formaat waarin een fiets past, wat in de VS geen problem is. Om bij het
verhuurstation te komen moet ik wel weer een taxi zien te vinden waarin
de fiets vervoerd kan worden, want fietsen in deze stad lijkt me alleen
geschikt voor echte waaghalzen. Maar ook dat lukt. En zo overbrug ik de
150 mijl tussen Washington en Williamsburg in een luxe Mercury Stable
(ik had daar nog nooit van gehoord, maar dat zegt niet zoveel).
Als je de TransAm van oost naar west rijdt, zoals ik, begin je in
Virginia, de staat waar het ook voor de VS allemaal is begonnen. Hier
hebben de Engelsen de eerste permanente kolonies opgezet met grote
tabaksplantages.
In deze omgeving hebben de Amerikanen ook twee belangrijke binnenlandse
oorlogen gevoerd om de staat te worden die ze nu zijn. De eerste was de
Onafhankelijkheidsoorlog van 1775 tot 1781 tegen de Engelsen, waarna
George Washington de eerste Amerikaanse president werd.
Later vond in dit gebied ook de Burgeroorlog plaats, waarin de
Noordelijke staten, die de slavernij wilden afschaffen, het opnamen
tegen de Zuidelijke staten die tegen die afschaffing waren. Deze oorlog
duurde van 1861 tot 1865, nadat Abraham Lincoln president was geworden.
Je komt in Virginia van beide oorlogen veel gedenktekens (memorials)
tegen.
De TransAm begint officieel bij zo'n memorial: het Victory Monument in
Yorktown. Hoewel Amerika zich al in 1776 onafhankelijk had verklaard,
vond hier in 1781 de beslissende veldslag (in samenwerking met Franse
troepen!) tegen de Engelsen plaats.
Na de gebruikelijke foto bij het monument, moet de fiets naar het meest
oostelijke punt van de route: het strand van de Atlantische Oceaan.
Omdat het mij te link lijkt om met de bepakte fiets over de rotsen te
glibberen, breng ik het water maar naar de fiets i.p.v. andersom.
Aan veel dingen is in Virginia te zien dat het bijna 200 jaar lang een
Engelse kolonie is geweest. Vanaf begin 1600 waren er permanente
vestigingen in o.a. Yorktown, Williamsburg en Jamestown, plaatsen die
allemaal op de route liggen. Je kunt met name aan de huizen zien dat
hier grote tabaksplantages zijn (geweest); nu zijn het vaak
akkerbouwbedrijven. Ook de namen van een aantal plaatsen doen aan die
koloniale tijd denken: Sussex, Norfolk, Plymouth, Gloucester, Kent,
Windsor.
Het eerste deel van Virginia waar ik doorheen rijd heet de Piedmont
(ook de Fransen hebben hier hun invloed achtergelaten), en het
landschap doet veel denken aan de Ardennen. Ook veel bossen, met open
plekken, en nogal wat steile klimmetjes vanuit rivierdalen; gelukkig is
het wegdek hier veel beter en is er minder verkeer dan in de echte
Ardennen.
Charlottesville is de belangrijkste stad in dit deel, het is een
universiteitsstad met veel voorzieningen. Bovendien komt de derde
Amerikaanse president, Thomas Jefferson hier vandaan. Zijn huis, dat op
een heuvel iets buiten Charlottesville staat, genaamd Monticello, is
iets wat elke Amerikaan gezien wil hebben. Het is nog vrijwel in
dezelfde staat, en ook nog net zo ingericht als in de tijd toen
Jefferson er woonde.
Die Jefferson moet wel een heel bijzondere man zijn geweest. Om een paar van z'n wapenfeiten te noemen:
- Hij heeft zijn huis zelf ontworpen; het staat afgebeeld op het Amerikaanse dubbeltje.
- Hij was de eerste Amerikaanse president die de
slavernij ter discussie stelde; het zou overigens nog 75 jaar duren
voordat de slavernij officieel zou worden afgeschaft.
- Hij was degene die de tekst van de Amerikaanse Onafhankelijksverklaring in 1776 heeft opgesteld.
- Hij is oprichter en architect van de Universiteit van Virginia in Charlottesville.
- Hij sprak zeven talen, heeft in zijn leven ca.
7.000 boeken gelezen (in die zeven talen en ze staan allemaal in dat
huis), en ongeveer 25.000 brieven geschreven; van al die brieven heeft
hij mbv een zelfontworpen kopieerapparaat (een soort meeschrijvende
pen) afschriften bewaard, die hij allemaal heeft gearchiveerd.
-
Hij heeft tijdens zijn presidentschap een enorm
stuk land van de Fransen gekocht, waardoor de VS meer dan twee keer zo
groot werd.
-
En tenslotte het belangrijkste: hij heeft in 1804
Lewis en Clark op pad gestuurd om een doorgang door de Rocky Mountains
naar de westkust te zoeken. En daardoor kunnen gekke fietsers nu een
tocht dwars door de VS maken...
Na alle cultuur(geschiedenis) die je in het relatief vlakke deel van
het oosten van Virginia tegenkomt, kom je vervolgens in de Appalachian
Mountains, zeg maar de Ardennen in het kwadraat. Het is een
middelgebergte dat zich over meer dan 2500 km van noordoost naar
zuidwest uitstrekt en ruim 1000 km breed is; het grootste deel ligt in
Virginia, maar ook in Kentucky zal ik er de eerste dagen nog mee te
maken krijgen. De hoogte waarop je fietst is meestal tussen de 600 en
1100 meter; het stijgingspercentage komt nogal eens boven de 10% uit.
De hoogste berg is ca. 1800 meter hoog, de route komt op bijna 1300
meter.
De eerste bergrug van de Appalachians is de Blue Ridge, hier zitten de
meest steile, zeg maar Ardense klimmen in. Door de Blue Ridge loopt een
prachtige weg zonder vrachtverkeer: de Blue Ridge Parkway. Ruim 50 km
daarvan liggen op de route.
Een menselijk wonder dat je op dit stuk van de route tegenkomt, is de
Cookie Lady. Dat is een inmiddels 84 jarige mevrouw die vanaf de
allereerste TransAm in 1976 fietsers heeft ontvangen met koekjes. Haar
huis hangt echt stampvol met relekwieën van de ca. 12.000 fietsers die
bij haar hebben gestopt. Ook wordt er van elke fietser een polaroid
foto genomen die in een plakboek gaat; er zijn inmiddels heel veel,
heel dikke plakboeken!
Ergens hangt er nu ook een ansichtkaart van Wageningen in dat overvolle huis, en zit er een foto van mij in zo'n plakboek.
Je kunt in dat huis overnachten, of erachter je tentje opzetten.
Gebruik van wc en douche, de inhoud van koel- en vrieskast (met eten,
fruit en blikjes frisdrank) is gratis.
Een natuurwonder dat je tegenkomt in de Blue Ridge is de Natural
Bridge. Een ruim 60 meter hoge natuurlijke brug die in de loop van
miljoenen jaren door een rivier is uitgesleten. Het grappige is dat je
er met de fiets overheen rijdt zonder dat je dat in de gaten hebt.
Na de Blue Ridge worden de hellingen van de Appalachian Mountains wat
langer, maar ook wat minder steil. Je kunt dan beter in een bepaalde
cadans komen, die je lang kunt volhouden. Daardoor kun je ook meer
genieten van de omgeving. En die is prachtig, fraaie vergezichten
afgewisseld met bossen, waar je af en toe een hert in ziet wegvluchten.
Kort voordat je Virginia uitfietst bereik je na een steile klim van 12
km Breaks Insterstate Park, een natuurgebied dat op de grens met
Kentucky ligt. Hier vindt je tot 300 meter diepe kloven, mooie
rotspartijen en fraaie uitzichten.
Al met al heb ik in Virginia zo’n dag of 7, 8 door de Appalachian Mountains gereden, in totaal ruim 600 km.
Wat me in dit gebied is op- en meegevallen, is dat de wegen relatief
autoluw zijn. Het is blijkbaar mogelijk om in dit autoland nog
binnenwegen te vinden waar weinig gebruik van wordt gemaakt. Bovendien
gedragen de automobilisten zich erg vriendelijk t.o.v. fietsers; er
wordt veel naar je gezwaaid, en je wordt met een ruime boog ingehaald.
Ben benieuwd of dat in de andere staten ook zo is.
Naarmate je in Virginia verder naar het westen rijdt, zie je de
welvaart afnemen. Het duidelijkst zie je dat aan (het onderhoud van) de
huizen en tuinen, en aan de rommel om de huizen, zoals veel oude auto's.
En dan dit nog…
A. Slaapplaatsen
Behalve de gebruikelijke slaapplaatsen tijdens een fietstocht, zoals
campings, h/motels en b&b's, overnacht je tijdens deze tocht ook
wel op andere plaatsen. Tot nu toe heb ik op de volgende wat minder
gebruikelijke plaatsen geslapen:
- In het leslokaal van de Willis United Methodist Church in Glendale;
- Op het podium van de recreatiezaal van de brandweerkazerne in Mineral;
- In het City Park van Troutville; een City Park
moet je je voorstellen als een gebied dat overdag vaak voor recreatie
wordt gebruikt, met een speeltuin voor kinderen, een bbq voor de
ouders, en waar je 's nachts met toestemming van de sheriff je tentje
kunt opzetten. Die toestemming van de politie is wel handig, want dan
houden ook een oogje in het zeil;
- Op het zachte rode tapijt onder het altaar van de United Methodist Church in Rosedale.
B. Eten en drinken
-
Behalve de befaamde Cookie Lady waarover ik eerder
schreef, heb ik nu ook een eigen koekjesmevrouw; Toen ik ergens met
mijn second breakfast (zo noemen ze hier koffie met wat erbij) bezig
was, en de eigenaresse hoorde waar ik vandaan kwam en waar ik mee bezig
was, kreeg ik van haar vers gebakken en nog warme koekjes mee;
- Toen ik onderweg ergens van het uitzicht zat te
genieten (eigenlijk zat uit te rusten), stopte er een auto en vroeg de
bestuurder of alles ok was (op zich is dat hier vrij gebruikelijk),
toen hij hoorde waar ik vandaan kwam, werd hij helemaal enthousiast en
werd ik uitgenodigd voor de lunch. Hij heeft zelf Nederlandse
grootouders (uit Leeuwarden) en heet Dennis Jaasma (de r is in de loop
der jaren verdwenen). Tijdens de lunch blijkt ook nog dat we een
wederzijdse college hebben bij de TU van Eindhoven;
-
Ik stopte bij een fruitstalletje langs de weg om
wat bananen in te slaan. Als ik mijn naam en vooral het land van
herkomst in het schrift van de eigenaresse wil schrijven, krijg ik de
bananen gratis mee.
C. Bekendheid
Terwijl ik tijdens een stop met 2 andere collega-fietsers sta te
praten, worden we aangesproken door een journalist van de bekende krant
(althans hier…) Bristol Herald Courier, zoiets als de Veluwe Post in
Wageningen; er zijn wat foto's gemaakt en er heft een diepte-interview
plaatsgevonden van 1 minuut. Het zou op het internet terug te vinden
moeten zijn (www.bristolnews.com); ik heb nog niets kunnen vinden.
D. Zaken die me tot nu toe zijn opgevallen:
-
Je krijgt geen lepeltje om de suiker in de koffie mee te roeren, maar een rietje;
- De benzineprijs is hier de laatste jaren enorm
gestegen, en de Amerikanen klagen dan ook steen en been; omgerekend
kost een liter nu ongeveer 45 Eurocenten…
- Alle eet- en drankprijzen zijn hier aangegeven
excl. BTW en bediening, je moet er dus wel op bedacht zijn, dat er nog
10-20% bij de aangegeven prijs bijkomt; de meeste koffie kost hier dan
nog minder dan 50-60 Eurocent: grote bakken en je mag zo vaak bijvullen
als je wilt;
- En maar bellen in de auto…; maar ja ze hebben hier wel een “hand free” vanwege de automatische versnelling!
- Er rijden hier hele lange goederentreinen; de
langste die ik tot nu heb gezien, bestond uit 91 wagons, 2 locomotieven
ervoor en 2 erachter;
- De stamtafel in een kroeg heet hier een liars-table (leugenaarstafel)...
Informatie voor de sponsors:
- Het aantal gereden kilometers bedraagt tot nu toe: 1090;
- Het aantal lekke banden (er zijn ook lekke-banden-sponsors): 2.
Op naar Kentucky, op naar de Fried Chickens!
|
|
|
| |
|
| |
|
| |
 |
|
© 2012 www.stichtingkleinverzet.nl
Joomla! is Free Software released under the GNU/GPL License.
|
