Stichting Klein Verzet stelt zich ten doel fondsen te werven waarmee onderwijsmogelijkheden voor kansarme kinderen of jongvolwassenen worden gerealiseerd.
Sinds september 2004 is door Klein Verzet € 212.655,96 bij elkaar gefietst. Daarmee zijn inmiddels ruim twintig
onderwijsprojecten gefinancieerd waarover u op deze website meer kunt
lezen.
Van onze Fietsers
Egbert en Ellen
Tegen de klok in (maar met de wind mee)
Egbert en Ellen zijn onderweg!
Op 17 juli zijn Egbert en Ellen in het vliegtuig gestapt naar Darwin (Nothern
Territory - NT). Ze hebben allebei heerlijk geslapen ...
meer...
|
| |
|
| |
|
|
De opening |
|
|
De opening van de vernieuwde Santi Ashram College
Drie weken lang werd er hard gewerkt om de school geheel te vernieuwen. In het afgelopen voorjaar werd de school door een tyfoon zo beschadigd dat het niet meer veilig was om er les te geven. Het was een openluchtschool met een rieten dak dat duidelijk aan vernieuwing toe was. Het dak werd weggehaald; de dragers van het dak,die in het midden van de school stonden, bestonden uit bomen. De ijzeren palen aan de zijkant werden uitgegraven. De school werd dus letterlijk helemaal neergehaald.
Wij moesten ondertussen in de buitenlucht lesgeven. Maar dat betekende ook elke dag alle tafels en stoelen afdekken want anders waren ze s'ochtend nat van de dauw. "Beter niks dan iets" was het motto.
Toen er niets meer overeind stond, kon er worden begonnen met de wederopbouw. Deze keer zou de vloer komen te bestaan uit cement in plaats van zand. De bomen en ijzeren palen werden opnieuw ingegraven; er werd een muurtje gemaakt om het cement te dragen. Het cement werd met de hand aangemaakt; van een cementmolen hebben ze nog nooit gehoord, dat gebeurt gewoon scheppend. Ze weten precies de hoeveelheden, zoveel emmers van dit en zoveel emmers van dat. Met de hand werd het aangebracht op de vloer en glad gestreken. Dat gebeurt heel professioneel; de vloer is namelijk helemaal vlak. Dan moet de vloer nog dagenlang nat gehouden worden. We zijn er nog niet achter waarom ze dat doen; waarschijnlijk omdat het anders te snel droogt. Nu alleen nog het dak erop, ditmaal van dakpannen zodat het langer houdt. Ondertussen waren alle banken opnieuw geschilderd in de kleuren rood en groen. De school zag er dus vrolijk uit toen eenmaal alles klaar was.
Links: De kinderen aan het tekenen
Midden: De versierde school
Rechts: De grote kinderen bekijken de spullen
Een week lang waren Marieke en ik druk in de weer om de openingsparty van de school te regelen. Wij vonden dat de "nieuwe" school natuurlijk feestelijk ingewijd moest worden. Alle kinderen werden uitgenodigd om op een zaterdagmiddag met ons feest te komen vieren. Van het sponsorgeld wat we van vrienden en familie hadden gekregen, zijn we gaan winkelen en hebben we nieuwe spullen aangeschaft, zoals nieuwe leesboeken, kleurpotloden, stiften, spelmateriaal, cassette-recorder, woordenboeken, verf en nog veel meer. Het dag-programma hebben we bedacht en Sangram (een van de stafleden) gevraagd om lekkers te kopen voor die dag. Vrijdagmiddag en zaterdag- ochtend hebben we samen met de kinderen de school versierd. De kleine kinderen hebben slingers en tekeningen gemaakt, de groteren hebben de ballonnen opgeblazen en opge- hangen. De school zag er super uit. Door al die voorbereidingen waren alle kinderen en iedereen op de Ashram meteen in een feeststemming.
Zaterdag overdag hebben Marieke en ik samen de rest van de school klaargemaakt. Een leuke opstelling gemaakt van de tafels en banken, de vloer schoon gemaakt en de nieuwe spullen uitgestald. Nu kon het feest echt beginnen.
Om 1 uur stonden er al kinderen te popelen, maar die moesten nog een uur geduld hebben, want het feest begon pas om 2 uur. De kinderen mochten eerst kleuren, er waren grote kleurplaten, waar ze wel met 6 kinderen te gelijk aan konden werken.
Dat was natuurlijk super leuk en iedereen was druk bezig om er iets moois van te maken. De grotere kinderen keken belangstellend naar de nieuw spullen en zaten te lezen in de nieuwe boeken.
Links: De kinderen in de rij voor het volkslied
Midden: Frans opent de school
Rechts: Al de kinderen gezellig op de grond
Om half drie was het tijd om de school officeel te openen. Alle kinderen stonden buiten netjes in rijen. Het was duidelijk te merken dat ze dat op school ook moeten, want ze gingen uit zich zelf op grootte staan. Met z'n allen riepen ze om Father Francis, maar geen Father Francis. (Even een leuk detail: hij lag nog te slapen, maar hoe kan je nu liggen te slapen als er buiten 120 kinderen aan het schreeuwen zijn. Het is wel te begrijpen als je weet dat Frans altijd midden in de nacht opstaat om rustig te kunnen werken. Iemand is hem maar wakker gaan maken). Nu was het tijd om de school officieel te openen. Natuurlijk hoort daar het volkslied bij. Alle kinderen zongen uit volle borst mee, alleen het tempo lag niet helemaal gelijk, maar dat deert niet. Aan Frans natuurlijk de eer om naar nederlands gebruik het lintje door te knippen en als eerste de school te betreden. Daarna alle kinderen, iedereen ging netjes op de grond zitten. Op zijn indiaas werden er veel speechesgehouden. Wat duurde dat lang zeg,ik snap niet dat de kinderen hun aandacht er bij konden houden en zo stil waren. Iedereen van de staf wilde natuurlijk wel wat zeggen. Na al dat gepraat, konden de kadoos werden overhandigd; voor Praveen (de Engels/Hindi leraar) een gedichtenbundel en voor de school klompen uit Nederland, geschonken door Mariekes school. Dan is het tijd voor wat lekkers.
Links: Chientje leest voor
Midden: Toos deelt schriften en pennen uit
Rechts: Frans met een leerling
Voor iedereen was er een sweet en thee. Maar het allerbelangrijkste was natuurlijk wel dat ieder kind een nieuw schrift en pen kado kreeg. Dat is voor de meeste kinderen een waardevol bezit, bijna alle kinderen komen uit arme boeren-gezinnen. Een mooi, nieuw dik schrift dat hebben ze nog nooit gehad. De sweet ging er natuurlijk wel in, net zoals de chai. Zo liep langzaam de party op zijn eind. De grote kinderen gingen nog even sporten en de kleine begonnen lopend aan hun soms lange weg naar huis.
Veel handen maken ligt werk en binnen een uur was alles weer opgeruimd.
 De opening van de school was een groot sukses; de volgende maandag waren er op eens veel meer kinderen die onderwijs wilden komen volgen op het vernieuwde Santi Ashram College. Verbazingwekkend is dat elke dag ('s morgens om 7 uur) er meer nieuwe kinderen zijn. Afgelopen zaterdag, hou je vast, had ik er 101 in mijn klas. Gelukkig word ik inmiddels bijgestaan door Marieke, Naveen en Jacques. Naveen is hier op de Ashram om te kijken hoe de Sint Josef Society (waar Frans lid van is) werkt .Je kunt het zien als een soort "snuffelstage". Jacques is een goede vriend van Toos, een oudere dame die Frans al jarenlang elke winter een paar maanden komt helpen. Zij heeft inmiddels de klas van Marieke (zie foto) overgenomen.
Ik wens iedereen natuurlijk een hele mooie Kerst en een fijn Nieuwjaar toe.
Mogen de harten van iedereen gevuld worden met vreugde, liefde en vrede.
Chientje, Marieke en de andere Nederlanders.
P.S. Ik hoop dat je tijdens de kerst af en toe aan ons denkt, maar vooral aan de kinderen hier in India. Mocht je nog wat kunnen missen, graag, wij kunnen het geld heel goed gebruiken. Bedenk daarbij dat het gebaar belangrijker is dan het bedrag.
|
|
|
| |
|
| |
|
| |
 |
|
© 2012 www.stichtingkleinverzet.nl
Joomla! is Free Software released under the GNU/GPL License.
|
